Yeni arama için tıklayınız.
 

Tez

Hasan Hüseyin Bozkurt

Gelişen Radius Distal Uç, Omurga, Humerus Boyun Kırıkları Bir Kalça Kırığının Habercisi Olabilir Mi?

Can Dıstal Radıus, Spıne, Humerus Neck Fractures Due To Osteoporosıs After Low Energy Trauma Indıcate A Hıp Fracture?

Türkçe

Tıpta Uzmanlık

Gazi Üniversitesi

Tıp Fakültesi Ortopedi ve Travmatoloji Anabilim Dalı

Prof. Dr. OSMAN ŞAHAP ATİK

2018

osteoporoz, osteoporotik kırık, farkındalık

 

Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Ortopedi ve Travmatoloji Bölümü’nde şubat 2013 - Ocak 2017 tarihleri arasında düşük enerjili travma sonucu gelişen kalça kırıkları (femur boyun, intertrokanterik ve subtrokanterik) nedeniyle cerrahi tedavi uygulanan yaklaşık 350 hasta tarandı. 60 yaş altı gelişen kırıklar, patolojik kırıklar, sekonder osteoporozu olanlar (Hiperparatiroidizm, Tirotoksikoz, Erkek Hipogonadizmi, Malabsorbsiyon Sendromları, Malignite, Kronik Karaciğer Hastalığı ve diğer sekonder osteoporoz nedenleri) ve yüksek enerjili travma sonucu gelişen kırıklar çalışma dışı bırakıldı. Geriye kalan 142 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastalar başlıca kalça kırığı gelişmeden önce düşük enerjili travma sonucu radius distal uç kırığı, vertebra kırığı, humerus boyun kırığı ve diğer kırıkların görüldüğü ve görülmediği olmak üzere iki farklı grup olarak değerlendirildi. Ayrıca hastaların osteoporoza yönelik medikal tedavi alma durumları ve bu tedavilerin etkinliği de araştırıldı. Otuz iki (% 22,5) hastanın kalça kırığı öncesi bu kırıklara maruz kaldığı belirlendi. Kalça kırığı gelişen yaklaşık her 4-5 hastadan birinin daha önce bu kırıklardan birine maruz kaldığı görüldü. Ayrıca osteoporoza yönelik medikal tedavi uygulanan hastaların, minör kırık veya kalça kırığı geçirme riskinin tedavi almayanlara oranla daha az olduğu belirlendi. Bunun yanında ortopedi ve travmatoloji uzmanlarının düşük enerjili travma sonucu gelişen osteoporotik kırıklarla karşılaşmasına rağmen osteoporozun medikal tedavisine yeteri kadar önem vermedikleri belirlendi. Özellikle kemiğe dokunan doktor olma ayrıcalığına sahip olan ortopedistlerin bu konuda daha dikkatli olmaları gerekir.

 

Approximately 350 patients who underwent surgical treatment for hip fractures (femoral neck, intertrochanteric and subtrochanteric) due to low-energy trauma between February 2013 and January 2017 at Gazi University Medical Faculty Hospital Orthopedics and Traumatology Department were scanned. Fractures that occur before age 60, pathologic fractures, patients with secondary osteoporosis (Hyperparathyroidism, Thyrotoxicosis, Male Hypogonadism, Malabsorption Syndromes, Malignancy, Chronic Liver Disease and other causes of secondary osteoporosis), and fractures resulting from high-energy trauma were excluded. The remaining 142 patients were included in the study. Patients were divided and evaluated as two different groups which, distal radius fracture, vertebral fracture, humerus neck fracture and other fractures due to low energy trauma were seen and not seen before the hip fracture occured. Also, the medical treatment of patients with osteoporosis and the effectiveness of these treatments were also investigated. It is determined that thirty two (22.5%) patients were exposed to these fractures before having a hip fracture. It has been observed that one of every 4-5 patients with hip fracture has been exposed to one of these fractures before. Also it is determined that patients who underwent medical treatment for osteoporosis were found to have less risk for minor fracture or hip fracture than those who did not receive treatment. Furthermore, it has been determined that orthopedic surgeons did not pay much attention to the medical treatment of osteoporosis despite encountering osteoporotic fractures resulting from low-energy trauma. In particular, the orthopedic surgeon who has the privilege of being a doctor that touches the bone should be more careful in this regard.